Hindistan’a İlk Temas

Hindistan Güncesi Bölüm 1

Delhi’ye gece indim. Uçaktan çıkınca ilk hissettiğim şey sıcak değildi aslında. Karmaşaydı. Havaalanının kapısından dışarı adımımı attığım an, sanki birileri dünyanın ses ayarını sonuna kadar açmış gibiydi. Her taraftan korna sesleri geliyor, insanlar bir yerlere yetişiyor, herkes bir şeyler söylüyor ama hiçbir şey anlamıyorum. Bir yandan da garip bir baharat kokusu var havada. İlk başta ne olduğunu çıkaramadım. Sonra fark ettim ki burası baştan aşağı başka kokuyor. Araca bindim. Şoför İngilizce biliyor fakat ben bilmiyorum. Ama bir şekilde anlaşıyoruz. Zaten Hindistan’da ilk öğrendiğim şeylerden biri bu oldu: Her şeyi anlaman gerekmiyor. Şehrin içine doğru giderken camdan dışarı bakıyorum. Arabalar, tuk tuklar, motosikletler, insanlar… İlk bakışta tam bir keşmekeş. Ama birkaç dakika sonra fark ediyorsun ki bu karmaşanın kendi içinde bir mantığı var. Kimse kimseye çarpmıyor. Kimse sinirlenmiyor. Herkes görünmez kuralları biliyor da bir tek sen bilmiyormuşsun gibi. Otele vardığımda yorgundum ama uyuyamadım.

Pencereden aşağı bakıyorum. Gece yarısını geçmiş. Ama şehir hala ayakta. Bir yerde çay kaynıyor, bir yerde insanlar sohbet ediyor, bir yerde korna çalıyor. İstanbul’un bazı mahalleleri gibi ama aynı zamanda hiç benzemiyor. Sabah erkenden dışarı çıktım. Kaldırım kenarında küçük çay tezgâhları kurulmuş. İnsanlar günün ilk çayını içiyor. Birkaç adım ötede biri dua ediyor, hemen yanında başka biri yüksek sesle pazarlık yapıyor. Burada birbirine zıt gibi duran şeyler yan yana yaşayabiliyor. İlk gün boyunca sürekli aynı hissi yaşadım: Yabancılık. Ama rahatsız eden türden değil. Daha çok merak uyandıran bir yabancılık. Sanki dünyanın başka bir sürümüne gelmişim gibi. Bir ara kalabalığın içinde yürürken durup etrafı izledim. Seyahat etmeyi neden sevdiğimi düşündüm. Sanırım mesele yeni yerler görmek değil. Bazen insan kendi düzeninden çıkıp dünyanın başka türlü de işlediğini hatırlamak istiyor. Hindistan bunu daha ilk günden yüzüne vuruyor. Akşam olduğunda ayaklarım yorulmuştu, kafam ise gördüğüm her şeyi anlamaya çalışıyordu. Henüz sadece ilk gündü. Ama şunu anlamıştım: Hindistan öyle fotoğraflara sığacak bir yer değil. Burayı anlatmaya çalışabilirsin. Ama önce biraz yaşaman gerekiyor.

NOT:(Yazı denemek için konmuştur.)

Arşiv

MESAJ GÖNDER